علمی :   Portulaca Olevacea
فارسی : خرفه 
محلی : پُرگ ـ پُرگو

 خرفه گیاهی است یکساله ساقه این گیاه اغلب خوابیده و در سطح زمین منشعب می باشد ، برگهای این گیاه گوشتی ساده با حاشیه های صاف ، رأس گرد و بدون دمبرگ می باشد . وحشی آن خزنده با ساقه های خوابیده کمی قرمز و با برگهای دایره ای گوشتی که دور گلهای کوچک  زردرنگ آن ظاهر می شوند و نوع پرورشی آن برگهای گوشتی کلفت و تخم آن سیاه کوچک می باشد.
تکثیر آن بوسیله بذر می باشد که در ماههای اردیبهشت تا تیرماه می کارند ، خاک مزرعه باید غنی باشد چون احتیاج به آب زیاد دارد ، آبیاری آن باید مرتب صورت گیرد . خرفه از نظر طبیعت طبق نظر حکمای طب سنتی خیلی سرد و تر و دارای نیروی قابضه و مدر است و معتقدند که برگ و ساقه آن مسکن صفرا است و حرارت خون و کبد و معده را تسکین می دهد . خونریزی را از هر عضوی قطع می کند و همچنین برای خرد کردن سنگ مثانه و ازدیاد بول مفید است .
تخم آن ضد کرم کدو است و عصاره ساقه و برگ آن برای بیماریهای کبد و بیماریهای کمی ویتامین C مفید است .
اگر برگ و ساقه آن را مانند سالاد و با سرکه بخورند برای درد کلیه بسیار نافع است . ضماد برگ و ساقه آن به تنهایی برای تسکین حرارت اعضاء و سوختگی آتش مفید و اگر بر معده و کبد  گذارند برای تسکین حرارت آن مفید است . ضماد ریشه آن برای زگیل قوی تر از ضماد گیاه است و اسراف در خوردن آن نور چشم را کاهش می دهد .
تحقیقات نشان داده که در خرفه ماده شیمیایی بنام اسید چرب امگاء ۳ وجود دارد که عامل مؤثری برای کاهش کلسترول و فشار خون است و از این نظر این گیاه را در ردیف گیاهان ارزشمند ضد سرطان و ضد فشار خون قرار می دهند و به علاوه دارای مقدار قابل ملاحظه ای ویتامین C است که آن هم از ضد اکسید کننده ها است و ضد عامل سرطان زا می باشد.